Eind jaren 80, begin jaren 90 studeerde ik Bestuurskunde in
Rotterdam. Bestuurskunde is een managementstudie gericht op de publieke sector.
Tijdens mijn studie las ik een boek met de titel "Great Planning
Disasters". Dat boek ging over grote overheidsprojecten die een faliekante
mislukking werden.
‘Mislukking’ dan vooral gemeten naar uit de hand gelopen
kosten en oplevertijden. Ik heb het boek niet meer in mijn bezit, maar zag dat
het nog
steeds wordt verkocht. Twee voorbeelden uit het boek die me zijn
bijgebleven zijn de bouw van het Sydney Opera House (geschatte kosten iets van
7 miljoen dollar, uiteindelijk kosten 110 miljoen dollar) en het BART metrosysteem
(Bay Area Rapid Transit) in San Francisco (iets met lage bezettingsgraad en
immense kosten). Bij falende grote overheidsprojecten in Nederland moet ik
altijd weer aan dit boek denken.
Recent zagen we weer enkele mooie voorbeelden van falende grote overheidsprojecten: De te kraken OV-chipkaart en de nog steeds niet rijdende HSL. En in Amsterdam de dagelijks duurder wordende Noord-Zuid lijn en de verbouwing van het Rijksmuseum die minimaal vijf jaar later klaar is dan gepland. Waarom lukt het overheidsinstellingen niet om grote projecten tot een succes te maken? En waarom mislukt het in vrijwel 100% van de gevallen als er veel automatisering bij nodig is (Gemeentelijke Basis Administratie, Studiefinanciering, Communicatiesysteem C2000)?
Wel; wat ik me uit het genoemde boek herinner en wat ik er zo verder
over heb gelezen:
- Er is niemand die echt de leiding heeft over het project
- Niemand voelt zich dan ook echt verantwoordelijk (en mensen die zich wel verantwoordelijk voelen raken totaal gefrustreerd en haken af).
- Er is sprake van een ondoorzichtige structuur waarbij heel veel verschillende partijen betrokken zijn
- Waarbij zaken onnodig complex worden gemaakt omdat iedereen inspraak heeft
- Waarbij alle partijen zo veel mogelijk willen meegraaien uit de staatsruif en daarom met de duurste oplossingen komen
- Dat de oplossing wat duurder is maakt niet zoveel uit; stel je voor dat je het budget niet zou opmaken…
- Waarbij iedereen graag gelooft in mooie beloften over zogenaamd goed werkende automatiseringsoplossingen
- Waarbij zaken die vaak nooit eerder zijn gerealiseerd nu opeens wel gerealiseerd moeten worden (koppeling van systemen e.d.).
- Waarbij praktisch denken en handelen bijna onmogelijk wordt gemaakt
- En waarbij mensen bijna nooit worden afgerekend op de wanprestatie die ze hebben geleverd (vaak ook moeilijk vanwege die complexe structuur en de cover-your-ass tactieken).
Overigens vind ik helemaal niet dat alles altijd precies binnen budget moet blijven. Soms moet iets er gewoon komen, kost wat kost. En soms bouw je aan een mooi prestigeproject met een andere meerwaarde. Denk daarbij aan onze machtige Deltawerken, of aan de Frans-Britse Concorde. Dit doet me opeens denken aan een of ander crimineel staatshoofd in Ivoorkust die in de jaren 80 het Vaticaan op ware grootte heeft nagebouwd voor 300 miljoen dollar, ten koste van het totale staatsbudget. Maar goed, dat brengt me bijna op een ander stokpaardje; alle staatshoofden in Afrika zijn crimineel (inherent aan de politieke systemen daar) en ontwikkelingshulp in de huidige vorm moet volledig worden afgeschaft. Maar misschien meer hierover in een volgend stukje.
Ik werk de bovenstaande opsomming niet verder uit, dus je zult het er even mee moeten doen ;-).

Vriendschap is liefde zonder zijn vleugels.
Geplaatst door: Cheap Nike Shox Shoes | 14 januari 2011 om 10:31
Het leven is mooi, geniet en gedaan.
Geplaatst door: Cheap Air Jordan | 18 december 2010 om 03:46